چابهار همچنان ناشناخته

  درباره تپه های گل فشان بدانید که این تپه ها با پرتاب حباب های گل و لای از ژرفای زمین، چشم بیننده را خیره می کنند،مردم محلی از این گل و لای برای درمان بیماری ها بویژه بیماری های پوستی استفاده می کنند.

   به عنوان یک ایرانی مخصوصا اگر اهل تجارت باشید، بندر یا جزیره چابهار را به عنوان محلی برای کسب و کار تجار و مخصوصا بازار خرید اجناس خارجی با قیمتی مناسب تر از پایتخت آلوده ایران می شناسید و قطعا با ویژگی های گردشگری آن کمتر آشنا هستید.

جزیره چابهار در قسمت جنوبی استان سیستان و بلوچستان در جوار دریای عمان واقع شده است. وسعت این جزیره 25هزارکیلومتر بوده که 130 کیلومتر آن مرز خاکی است.

از وجود این مرز خاکی در جزیره چابهار چندان خوشحال نباشید، چرا که با اتوبوس یا قطار و تغییر مسیرهای مختلف برای رسیدن به چابهار حداقل دو روز را در جاده خواهید بود. اگر از دسته مسافران کم طاقت هستید و تحمل پیمودن مسیرهای مختلف و طولانی را ندارید؛ بهتر است به جای مسافرت با اتوبوس یا قطار به فکر خرید بلیت هواپیما و پرواز مستقیم به چابهار باشید.

قبل از ورود به چابهار بهتر است بدانید، این بندر 230هزار نفر جمعیت دارد و از پنج بخش مرکزی، کنارک، پلان، دشتیاری و زرآباد تشکیل شده. سه شهر کنارک، ونگور و چابهار و الدهستان و 620 روستا نیز در این جزیره یا بندر قرار دارند.

    بندر چابهار اگرچه در نگاه اول، ناحیه ای فاقد امکانات گردشگری به چشم می آید، اما اکوتوریسم طبیعی این جزیره و همچنین پیشینه تاریخی آن، از جاذبه هایی است که چشم هر بیننده را خیره می کند.

     گل فشان ها، سواحل صخره ای زیبا، مساجدزیبای محلی، بافت سنتی و زندگی جذاب بلوچ ها با کپه های دست سازشان و همچنین قلعه پرتغالی ها از جمله مهمترین جاذبه های گردشگری چابهار به شمار می آیند.

برای دیدن کناره ها و سواحل زیبای طبیعی در چابهار توصیه می کنیم به قسمت جنوبی شهرستان چابهار بروید، چرا که در این قسمت پیشروی آب دریا و فرسایش سنگ های رسوبی چشم انداز زیبایی را به وجود آورده است. وقتتان را به گونه ای تنظیم کنید که طلوع یا غروب خورشید را در این سواحل ببینید.

     برای دیدن تپه های گل فشان که اتفاقا پدیده ای کمیاب در سطح جهان به شمار می آید، باید به دو دشت کهیه و تنگ بروید.

    درباره تپه های گل فشان بدانید که این تپه ها با پرتاب حباب های گل و لای از ژرفای زمین، چشم هر بیننده را خیره می کنند.

سه تپه گل فشان در فاصله دو دشت کهیه و تنگ در 20کیلومتری روستای کهیه و در مسیر جاده تنگ گالک در شمال غربی شهرستان چابهار قرار گرفته و میانگین ارتفاع آنها بین 10 تا۳۰متر است. از این تپه ها هر 30 تا 36 ثانیه یک بار گل و لای فشرده به همراه گاز خارج می شود.

برخی از مردم محلی از این گل و لای برای درمان بیماری ها بویژه بیماری های پوستی استفاده می کنند.

     نام قلعه پرتغالی ها و حوادث تاریخی آن مطمئنا برای هر ایرانی نامی آشناست، اما اگر علاقه مندید که علاوه بر شنیده ها، این قلعه را از نزدیک ببینید، سری به روستای تیس از توابع بخش دشتیاری بزنید.

     این روستا که در منطقه ای کوهپایه ای در پنج کیلومتری شمال غرب چابهار واقع شده و رودخانه لاوی از آن می گذرد، در میان کوه های شهباز، لاوی و بیلبند محصور شده است.

قلعه پرتغالی ها در این روستای زیبا قرار گرفته و به دلیل قدمت و نوع معماری خاصش تعداد بی شماری از گردشگران داخلی و خارجی را به خود جذب می کند. اگر به روستای تیس رفتید بدانید که این روستا از عمده ترین مراکز سوزن دوزی در چابهار است و زنان و دختران آن به طرزی زیبا و تحسین برانگیز صنایعی را تولید می کنند که ره آورد سفر هر گردشگر به خانه اش می شود.

برای دیدن انواع پرندگان و طبیعت زیبا، به شما که عازم چابهار هستید توصیه می کنیم دیدن روستای لیپار را به هیچ چیز دیگر ترجیح ندهید. در 15 کیلومتری شهر چابهار بعد از روستای (رمین) در مسیر جاده ای ساحل گواستر و در تنگه ای صخره ای، دره ای سرسبز و زیبا قرار دارد که از بالای آن، روستای لیپار در میان سبزه زارها خودنمایی می کند.

در میان دو کوه، این دره که فاصله چندانی هم ندارند، آب بندی ایجاد شده که آبهای سرگردان اطراف را در خود جمع کرده و به آبگیری به طول 14 کیلومتر با انواع بوته ها، درختچه ها و پرندگان تبدیل شده است.

    در این آبگیر، انواع بوته ها و درختچه ها از نوع گز، کلیر و چش و پرندگانی چون چنگر، فلامینگو، انواع حواصیل، باقرقره، تیهو، عقاب دشتی و خوتکا و همچنین طاووس کن یافت می شود.

جنگل های انبوه هم از دیگر جاذبه های اکوتوریستی در چابهار است که در ناحیه ساحلی خلیج گواتر قرار گرفته است. بد نیست که بدانید حرا درختچه ای است که در مرداب های نواحی گرم کرانه های عربستان، مصر و جنوب ایران می روید. از مشخصات بارز این درختچه، این است که روی درخت مادر رشد اولیه را طی کرده و سپس نهال جوان از درخت مادر جدا شده و به مرداب می افتد. برگ های حرا با دوام است و ظاهر بیضوی شکل و منتهی به یک خامه باریک دارد و تنها قسمت مورد استفاده آن، پوست شاخه است.

     در حوزه حیات وحش نیز تمساح پوزه کوتاه برجسته ترین موجود منطقه چابهار است که به طور طبیعی و آزاد زندگی می کند.

      زیستگاه اصلی این تمساح که به نام محلی گاندو خوانده می شود، حدود 380 هزار هکتار مساحت دارد که بخشی از آن در چابهار و بخش دیگر آن در شهرستان ایرانشهر واقع شده است.

تمساح پوزه کوتاه در برکه های راسک، باهوکلات و باتلاق های دلگان و کلانی زندگی می کند و تنها نوع تمساح ایران است که ارزش ملی و بین المللی دارد. طول این جانور تا چهار متر می رسد و قوی ترین عضو آن دمش است.

   تقریبا با اکثر جاذبه های گردشگری چابهار آشنا شده اید و احتمالا اشتیاق زیادی برای دیدن این منطقه پیدا کرده اید.

چابهار هميشه زيباست

 

گروه شهرستانها : چابهار با متوسط دماي ۲۳ درجه در سال مي تواند پذيراي انبوه مسافراني باشد كه در فصل گرما كمتر به جنوب كشور سفر مي كنند. طبيعت بكر چابهار و مناظر طبيعي آن مثل ساحل صخره اي «تپه گل فشان» مي تواند صنعت اكوتوريسم را در اين منطقه هر چه بيشتر شكوفا كند. همچنين وجود آثار باستاني مانند «تلگرافخانه انگليسي ها»، قلعه پرتغالي ها و روستاي تاريخي «تسي» تصويري زيبا از منطقه اي داراي اكوتوريسم خاص همراه با جاذبه هاي تفريحي به وجود آورده كه مي توان با تبليغات مناسب گردشگران زيادي را به منطقه جذب كرد.
«محمدرضا ستوده» كارشناس امور گردشگري سازمان منطقه آزاد چابهار گفت: منطقه آزاد چابهار در دو نمايشگاه گردشگري تهران و مشهد كه در سال جاري برگزار شد با به نمايش گذاشتن جاذبه هاي مختلف گردشگري، صنايع دستي و موسيقي زنده مقام اول را كسب كرد. وي تأكيد كرد: ديگر زمان چاپ كاتالوگ و بروشور به پايان رسيده و تغيير در نوع تبليغات ما براي معرفي جاذبه هاي توريستي و داشته هاي فرهنگي و تاريخي ايران ضروري به نظر مي رسد

 

                            

شهرستان چابهار جنوبى‌ترين شهرستان استان سيستان و بلوچستان است منطقه آزاد چابهار را در برگرفته است. اين محل براى اغلب مسافران مناظرى دلپذير و صاحبان سرمايه جذابيت‌هاى خاص تجارى و سرمايه‌گذارى‌هاى سودآورى را فراهم نموده است ساکنان اين شهرستان از قديم‌الايام، علاوه بر کشاورزى و عمل آوردن محصولات خاص حاره‌اي، به دليل شرايط آب و هوايى مطلوب، محصولات ساير مناطق سردسير کشور را نيز با موفقيت چشمگير پرورش داده همچنين به صيد انواع ماهى‌هاى دريايى و ميگو اشتغال دارند.

اين مردم به دليل هم‌جوارى با کشورهاى ديگر از جمله پاکستان، کشورهاى حوزهٔ خليج فارس به تجارت نيز اشتغال دارند، رفت و آمدهاى لنج‌هاى ماهيگيرى و کشتى‌هاى عظيم تجارى مناظرى زيبا و ديدنى را براى مسافران به‌وجود مى‌آورد بازار ماهى‌فروشان با گوناگونى رنگ‌ها و اشکال جالب ماهيان اقيانوسى بسيار چشم‌نواز و به خاطر ماندنى است. سواحل چابهار براى علاقه‌مندان ورزش ماهيگيرى جذابيت‌هاى فراوان دارد.

از روييدنى‌هاى جالب منطقهٔ چابهار مى‌توان به درخت انجير معابد و يا مکرزن اشاره نمود که تا چند صد متر مربع فضا را اشغال کرده و داراى تنه‌هاى متعدد است که از طريق فرو رفتن ريشه‌هاى هوايى در زمين ايجاد شده است

سواحل ماسه‌اى با ماسه‌هاى درخشان و صدف‌هاى ريز و درشت اقيانوسي، حرکت خرچنگ‌هاى ساحلى (و خانه‌هايشان که به شکل تپه‌ است) و مرغان ماهى‌خوار، نيز در جاى خود بسيار ديدنى و از جذابيت‌هاى چابهار است. از ديدنى‌هاى خاص اين منطقه تپه‌هاى گل‌فشان است که مى‌توان گفت کاملاً بى‌نظير است. در اين تپه‌ها (به دليل اکسيداسيون و ترکيب خاک با هوا در رطوبت ۱۰۰%) گل سرد از زمين مى‌جوشد و به پايين تپه روان مى‌شود. از ديدنى‌هاى اين مرز و بوم هرچه گوييم (مثال عاميانهٔ شنيدن کى بود مانند ديدن) خواهد بود. بايد اين مناطق را ديد و لمس کرد تا در خاطره‌ها به يادگار بماند

 

تپه گل‌فشان، چابهار

قلعه پرتغالی ها» در جنوب شرقي ترين نقطه كشور و در امتداد جاده ساحلي چابهار در استان سيستان و بلوچستان بر فراز تپه اي تاريخي بنا نهاده شده است. اين قلعه به دليل پيشينه تاريخي، فرهنگي و سياسي اش در دوران هاي مختلف تاريخي كشور مورد توجه بوده است. پرتغالي ها در زمان استقرارشان در بندر چابهار آن را بنا نهاده و بعدها در دوران قاجاريه مورد بازسازي قرار گرفت. برخي معتقدند قدمت تپه اي كه اين قلعه بر فراز آن بنا نهاده شده به دوران ماقبل تاريخ باز مي گردد كه اثبات اين فرضيه، گواه حضور فرهنگ هاي صيادي هزاره سوم پيش از ميلاد در اين منطقه است.

 از ديگر بناهاي تاريخي در چابهار مي توان به مقبره «سيد محمد» مشهور به «سيد غلام رسول» كه همواره زيارتگاه مسلمانان هند و پاكستان بوده است، اشاره داشت.

 همچنين مقبره سنگي روستاي تيس، ديوارهاي شهباز بند و ساختمان قديمي تلگراف خانه انگليس، از ديگر جاذبه هاي فرهنگي، تاريخي اين شهر است.

محوطه باستاني «دمبكو» كه در 90 كيلومتري شمال چابهار جاخوش كرده و در بخش دشتياري، 5/2 كيلومتري آن طرف تر از شمال روستاي بلور مچي، در ناحيه باهوكلات قرار گرفته و دامنه خاوري اش از تدفين اجساد در اتاقك هاي سنگ چين درست شده است.

 

 

گورهايي كه اتاقك هاي سنگ چين آن، در ارتفاعات طبيعي و بدون استفاده از ملات بنايي شكل گرفته و تاريخ آن به دوره «پارتي ها» _ اولين اقوامي كه در ايران سكونت گزيدند _ رقم زده شده است.

طلوع و غروب خورشيد در بندر چابهار همراه با نور كشتي ها در شب، موقعيت نعل اسبي اش در اقيانوس هند، ساحل صخره اي با منظره برخورد موج بر صخره هاي پر ارتفاع كه گاهي ارتفاع موج به 5 متر مي رسد، انواع خرچنگ ها و لاك پشت هايي كه روي صخره همبازي موج اند و نسيم روح بخش كنار ساحل همه و همه جلوه نابي از طبيعت شاعرانه چابهار را به تصوير مي كشند.

اسكله هاي بزرگ «تيس» و «رمين» و فعاليت كشتي ها و قايق هاي صيادي صيادان بلوچ و صيد انواع ماهي از مناظر خاطره انگيز براي گردشگران است. در شمال غرب اين بندر و در 20 كيلومتري روستاي كهير، در مسير جاده تنك _ گالك، پديده، گل افشان كه فقط سه نمونه از آن در سراسر جهان گزارش شده است با تراوش گل سرد طوسي رنگ به اطراف تپه اي به وجود آورده كه نظر هر بيننده اي را جلب مي كند.

 

پوشش گياهي زيتون، توچ، كرچك، كتاني، بيدام، لول، خربزه درختي، هندي، كنار، كهور، خرما، استبرق، انجير معابد، حرا، نارگيل و موز، در سراسر منطقه به چشم مي خورد و زيستگاه بسيار مناسبي را براي تمساح پوزه كوتاه (گاندو) كه از نادرترين انواع تمساح در جهان محسوب مي شود و در كنار رودخانه سرباز و باهوكلات زندگي مي كند به وجود آورده است.

همچنين تالار ليپار را نبايد از قلم انداخت. در 15 كيلومتري شهر چابهار، در مسير جاده ساحلي چابهار _ گواتر، تنگه اي صخره اي مشرف بر دره كه از اوج آن روستاي ليپار به چشم مي زند، ميان دو كوه نه چندان از هم دور، آب بندي به وجود آورده كه آبهاي سرگردان اطراف را در «تالاب ليپار» به بزرگي 13 كيلومتر جمع مي كرده و اكنون به علت خشكسالي تنها مناظر زيباي اطراف آن كه از بوته ها و درختچه ها تشكيل شده بر جاي مانده است.

ليپار در دوران پر آبي به ميهمان نوازي از پرندگاني چون، چنگر، فلامينگو، حواصيل هاي سفيد و خاكستري، طاووسك، باقرقره، تيهو، جيرفتي، عقاب دشتي، خوتكا و دلينجه مي پرداخت و اكنون خالي از سكنه، به نظر مي رسد.

بندر چابهار در چند سال اخير پيشرفت چشمگيري از نظر اقتصادي داشته و مجاورتش با درياي عمان و راهيابي به اقيانوس هند، چابهار را به عنوان بندري استراتژيك راهروي مهم ارتباطي معرفي مي كند.

بيشتر مردم چابهار، بلوچ و اهل سنت هستند و اقتصادشان مبتني بر صيادي و كشاورزي است. البته در دهه اخير با حضور سرمايه گذاران در منطقه، صنعت، بازرگاني و خدمات توريستي از جمله مشاغل عمده چابهار به حساب مي آيد.

كنارك، شهر ساحلي مجاور چابهار با ساحل تيس و آلاچيق هاي زيبا و سينماي روباز تفرجگاه مردمان بومي و توريست ها است و بندري فعال در امر صيادي دارد.

بلوچ ها، نژادي آرياي هستند كه در روزگار كهن در شمال اروپا و آسيا زندگي مي كردند.

بعدها يعني حدود 4 هزار سال قبل از ميلاد، از اين سرزمين ها كوچ كرده و هر دسته به جانبي رهسپار و در آنجا اقامت گزيدند. قامتي بلند و كشيده، سر و صورتي پهن و پرومو، جمجمه اي بزرگ، بيني كشيده و چشماني درشت از صفات طبيعي عشاير بلوچ است.

آنان معتقدند چشمه هاي آبي در بلوچستان وجود دارد كه مي توان به وسيله آنها فرد گناهكار از بي گناه را تشخيص داد. آنان به جن اعتقاد بسياري دارند و بيماري هايي چون جنون، ديوانگي و اعصاب و روان را نتيجه حلول جن در تن بيمار مي دانند و روزهاي زوج را ميمون و مبارك و سه شنبه ها نحس ترين روز هفته برايشان محسوب مي شود.

chabahar

چابهار هميشه زيباست

 

گروه شهرستانها : چابهار با متوسط دماي ۲۳ درجه در سال مي تواند پذيراي انبوه مسافراني باشد كه در فصل گرما كمتر به جنوب كشور سفر مي كنند. طبيعت بكر چابهار و مناظر طبيعي آن مثل ساحل صخره اي «تپه گل فشان» مي تواند صنعت اكوتوريسم را در اين منطقه هر چه بيشتر شكوفا كند. همچنين وجود آثار باستاني مانند «تلگرافخانه انگليسي ها»، قلعه پرتغالي ها و روستاي تاريخي «تسي» تصويري زيبا از منطقه اي داراي اكوتوريسم خاص همراه با جاذبه هاي تفريحي به وجود آورده كه مي توان با تبليغات مناسب گردشگران زيادي را به منطقه جذب كرد.
«محمدرضا ستوده» كارشناس امور گردشگري سازمان منطقه آزاد چابهار گفت: منطقه آزاد چابهار در دو نمايشگاه گردشگري تهران و مشهد كه در سال جاري برگزار شد با به نمايش گذاشتن جاذبه هاي مختلف گردشگري، صنايع دستي و موسيقي زنده مقام اول را كسب كرد. وي تأكيد كرد: ديگر زمان چاپ كاتالوگ و بروشور به پايان رسيده و تغيير در نوع تبليغات ما براي معرفي جاذبه هاي توريستي و داشته هاي فرهنگي و تاريخي ايران ضروري به نظر مي رسد

 

                            

شهرستان چابهار جنوبى‌ترين شهرستان استان سيستان و بلوچستان است منطقه آزاد چابهار را در برگرفته است. اين محل براى اغلب مسافران مناظرى دلپذير و صاحبان سرمايه جذابيت‌هاى خاص تجارى و سرمايه‌گذارى‌هاى سودآورى را فراهم نموده است ساکنان اين شهرستان از قديم‌الايام، علاوه بر کشاورزى و عمل آوردن محصولات خاص حاره‌اي، به دليل شرايط آب و هوايى مطلوب، محصولات ساير مناطق سردسير کشور را نيز با موفقيت چشمگير پرورش داده همچنين به صيد انواع ماهى‌هاى دريايى و ميگو اشتغال دارند.

اين مردم به دليل هم‌جوارى با کشورهاى ديگر از جمله پاکستان، کشورهاى حوزهٔ خليج فارس به تجارت نيز اشتغال دارند، رفت و آمدهاى لنج‌هاى ماهيگيرى و کشتى‌هاى عظيم تجارى مناظرى زيبا و ديدنى را براى مسافران به‌وجود مى‌آورد بازار ماهى‌فروشان با گوناگونى رنگ‌ها و اشکال جالب ماهيان اقيانوسى بسيار چشم‌نواز و به خاطر ماندنى است. سواحل چابهار براى علاقه‌مندان ورزش ماهيگيرى جذابيت‌هاى فراوان دارد.

از روييدنى‌هاى جالب منطقهٔ چابهار مى‌توان به درخت انجير معابد و يا مکرزن اشاره نمود که تا چند صد متر مربع فضا را اشغال کرده و داراى تنه‌هاى متعدد است که از طريق فرو رفتن ريشه‌هاى هوايى در زمين ايجاد شده است

سواحل ماسه‌اى با ماسه‌هاى درخشان و صدف‌هاى ريز و درشت اقيانوسي، حرکت خرچنگ‌هاى ساحلى (و خانه‌هايشان که به شکل تپه‌ است) و مرغان ماهى‌خوار، نيز در جاى خود بسيار ديدنى و از جذابيت‌هاى چابهار است. از ديدنى‌هاى خاص اين منطقه تپه‌هاى گل‌فشان است که مى‌توان گفت کاملاً بى‌نظير است. در اين تپه‌ها (به دليل اکسيداسيون و ترکيب خاک با هوا در رطوبت ۱۰۰%) گل سرد از زمين مى‌جوشد و به پايين تپه روان مى‌شود. از ديدنى‌هاى اين مرز و بوم هرچه گوييم (مثال عاميانهٔ شنيدن کى بود مانند ديدن) خواهد بود. بايد اين مناطق را ديد و لمس کرد تا در خاطره‌ها به يادگار بماند

 

تپه گل‌فشان، چابهار

قلعه پرتغالی ها» در جنوب شرقي ترين نقطه كشور و در امتداد جاده ساحلي چابهار در استان سيستان و بلوچستان بر فراز تپه اي تاريخي بنا نهاده شده است. اين قلعه به دليل پيشينه تاريخي، فرهنگي و سياسي اش در دوران هاي مختلف تاريخي كشور مورد توجه بوده است. پرتغالي ها در زمان استقرارشان در بندر چابهار آن را بنا نهاده و بعدها در دوران قاجاريه مورد بازسازي قرار گرفت. برخي معتقدند قدمت تپه اي كه اين قلعه بر فراز آن بنا نهاده شده به دوران ماقبل تاريخ باز مي گردد كه اثبات اين فرضيه، گواه حضور فرهنگ هاي صيادي هزاره سوم پيش از ميلاد در اين منطقه است.

 از ديگر بناهاي تاريخي در چابهار مي توان به مقبره «سيد محمد» مشهور به «سيد غلام رسول» كه همواره زيارتگاه مسلمانان هند و پاكستان بوده است، اشاره داشت.

 همچنين مقبره سنگي روستاي تيس، ديوارهاي شهباز بند و ساختمان قديمي تلگراف خانه انگليس، از ديگر جاذبه هاي فرهنگي، تاريخي اين شهر است.

محوطه باستاني «دمبكو» كه در 90 كيلومتري شمال چابهار جاخوش كرده و در بخش دشتياري، 5/2 كيلومتري آن طرف تر از شمال روستاي بلور مچي، در ناحيه باهوكلات قرار گرفته و دامنه خاوري اش از تدفين اجساد در اتاقك هاي سنگ چين درست شده است.

 

 

گورهايي كه اتاقك هاي سنگ چين آن، در ارتفاعات طبيعي و بدون استفاده از ملات بنايي شكل گرفته و تاريخ آن به دوره «پارتي ها» _ اولين اقوامي كه در ايران سكونت گزيدند _ رقم زده شده است.

طلوع و غروب خورشيد در بندر چابهار همراه با نور كشتي ها در شب، موقعيت نعل اسبي اش در اقيانوس هند، ساحل صخره اي با منظره برخورد موج بر صخره هاي پر ارتفاع كه گاهي ارتفاع موج به 5 متر مي رسد، انواع خرچنگ ها و لاك پشت هايي كه روي صخره همبازي موج اند و نسيم روح بخش كنار ساحل همه و همه جلوه نابي از طبيعت شاعرانه چابهار را به تصوير مي كشند.

اسكله هاي بزرگ «تيس» و «رمين» و فعاليت كشتي ها و قايق هاي صيادي صيادان بلوچ و صيد انواع ماهي از مناظر خاطره انگيز براي گردشگران است. در شمال غرب اين بندر و در 20 كيلومتري روستاي كهير، در مسير جاده تنك _ گالك، پديده، گل افشان كه فقط سه نمونه از آن در سراسر جهان گزارش شده است با تراوش گل سرد طوسي رنگ به اطراف تپه اي به وجود آورده كه نظر هر بيننده اي را جلب مي كند.

 

پوشش گياهي زيتون، توچ، كرچك، كتاني، بيدام، لول، خربزه درختي، هندي، كنار، كهور، خرما، استبرق، انجير معابد، حرا، نارگيل و موز، در سراسر منطقه به چشم مي خورد و زيستگاه بسيار مناسبي را براي تمساح پوزه كوتاه (گاندو) كه از نادرترين انواع تمساح در جهان محسوب مي شود و در كنار رودخانه سرباز و باهوكلات زندگي مي كند به وجود آورده است.

همچنين تالار ليپار را نبايد از قلم انداخت. در 15 كيلومتري شهر چابهار، در مسير جاده ساحلي چابهار _ گواتر، تنگه اي صخره اي مشرف بر دره كه از اوج آن روستاي ليپار به چشم مي زند، ميان دو كوه نه چندان از هم دور، آب بندي به وجود آورده كه آبهاي سرگردان اطراف را در «تالاب ليپار» به بزرگي 13 كيلومتر جمع مي كرده و اكنون به علت خشكسالي تنها مناظر زيباي اطراف آن كه از بوته ها و درختچه ها تشكيل شده بر جاي مانده است.

ليپار در دوران پر آبي به ميهمان نوازي از پرندگاني چون، چنگر، فلامينگو، حواصيل هاي سفيد و خاكستري، طاووسك، باقرقره، تيهو، جيرفتي، عقاب دشتي، خوتكا و دلينجه مي پرداخت و اكنون خالي از سكنه، به نظر مي رسد.

بندر چابهار در چند سال اخير پيشرفت چشمگيري از نظر اقتصادي داشته و مجاورتش با درياي عمان و راهيابي به اقيانوس هند، چابهار را به عنوان بندري استراتژيك راهروي مهم ارتباطي معرفي مي كند.

بيشتر مردم چابهار، بلوچ و اهل سنت هستند و اقتصادشان مبتني بر صيادي و كشاورزي است. البته در دهه اخير با حضور سرمايه گذاران در منطقه، صنعت، بازرگاني و خدمات توريستي از جمله مشاغل عمده چابهار به حساب مي آيد.

كنارك، شهر ساحلي مجاور چابهار با ساحل تيس و آلاچيق هاي زيبا و سينماي روباز تفرجگاه مردمان بومي و توريست ها است و بندري فعال در امر صيادي دارد.

بلوچ ها، نژادي آرياي هستند كه در روزگار كهن در شمال اروپا و آسيا زندگي مي كردند.

بعدها يعني حدود 4 هزار سال قبل از ميلاد، از اين سرزمين ها كوچ كرده و هر دسته به جانبي رهسپار و در آنجا اقامت گزيدند. قامتي بلند و كشيده، سر و صورتي پهن و پرومو، جمجمه اي بزرگ، بيني كشيده و چشماني درشت از صفات طبيعي عشاير بلوچ است.

آنان معتقدند چشمه هاي آبي در بلوچستان وجود دارد كه مي توان به وسيله آنها فرد گناهكار از بي گناه را تشخيص داد. آنان به جن اعتقاد بسياري دارند و بيماري هايي چون جنون، ديوانگي و اعصاب و روان را نتيجه حلول جن در تن بيمار مي دانند و روزهاي زوج را ميمون و مبارك و سه شنبه ها نحس ترين روز هفته برايشان محسوب مي شود.

chabahar

چابهار هميشه زيباست

 

گروه شهرستانها : چابهار با متوسط دماي ۲۳ درجه در سال مي تواند پذيراي انبوه مسافراني باشد كه در فصل گرما كمتر به جنوب كشور سفر مي كنند. طبيعت بكر چابهار و مناظر طبيعي آن مثل ساحل صخره اي «تپه گل فشان» مي تواند صنعت اكوتوريسم را در اين منطقه هر چه بيشتر شكوفا كند. همچنين وجود آثار باستاني مانند «تلگرافخانه انگليسي ها»، قلعه پرتغالي ها و روستاي تاريخي «تسي» تصويري زيبا از منطقه اي داراي اكوتوريسم خاص همراه با جاذبه هاي تفريحي به وجود آورده كه مي توان با تبليغات مناسب گردشگران زيادي را به منطقه جذب كرد.
«محمدرضا ستوده» كارشناس امور گردشگري سازمان منطقه آزاد چابهار گفت: منطقه آزاد چابهار در دو نمايشگاه گردشگري تهران و مشهد كه در سال جاري برگزار شد با به نمايش گذاشتن جاذبه هاي مختلف گردشگري، صنايع دستي و موسيقي زنده مقام اول را كسب كرد. وي تأكيد كرد: ديگر زمان چاپ كاتالوگ و بروشور به پايان رسيده و تغيير در نوع تبليغات ما براي معرفي جاذبه هاي توريستي و داشته هاي فرهنگي و تاريخي ايران ضروري به نظر مي رسد

 

                            

شهرستان چابهار جنوبى‌ترين شهرستان استان سيستان و بلوچستان است منطقه آزاد چابهار را در برگرفته است. اين محل براى اغلب مسافران مناظرى دلپذير و صاحبان سرمايه جذابيت‌هاى خاص تجارى و سرمايه‌گذارى‌هاى سودآورى را فراهم نموده است ساکنان اين شهرستان از قديم‌الايام، علاوه بر کشاورزى و عمل آوردن محصولات خاص حاره‌اي، به دليل شرايط آب و هوايى مطلوب، محصولات ساير مناطق سردسير کشور را نيز با موفقيت چشمگير پرورش داده همچنين به صيد انواع ماهى‌هاى دريايى و ميگو اشتغال دارند.

اين مردم به دليل هم‌جوارى با کشورهاى ديگر از جمله پاکستان، کشورهاى حوزهٔ خليج فارس به تجارت نيز اشتغال دارند، رفت و آمدهاى لنج‌هاى ماهيگيرى و کشتى‌هاى عظيم تجارى مناظرى زيبا و ديدنى را براى مسافران به‌وجود مى‌آورد بازار ماهى‌فروشان با گوناگونى رنگ‌ها و اشکال جالب ماهيان اقيانوسى بسيار چشم‌نواز و به خاطر ماندنى است. سواحل چابهار براى علاقه‌مندان ورزش ماهيگيرى جذابيت‌هاى فراوان دارد.

از روييدنى‌هاى جالب منطقهٔ چابهار مى‌توان به درخت انجير معابد و يا مکرزن اشاره نمود که تا چند صد متر مربع فضا را اشغال کرده و داراى تنه‌هاى متعدد است که از طريق فرو رفتن ريشه‌هاى هوايى در زمين ايجاد شده است

سواحل ماسه‌اى با ماسه‌هاى درخشان و صدف‌هاى ريز و درشت اقيانوسي، حرکت خرچنگ‌هاى ساحلى (و خانه‌هايشان که به شکل تپه‌ است) و مرغان ماهى‌خوار، نيز در جاى خود بسيار ديدنى و از جذابيت‌هاى چابهار است. از ديدنى‌هاى خاص اين منطقه تپه‌هاى گل‌فشان است که مى‌توان گفت کاملاً بى‌نظير است. در اين تپه‌ها (به دليل اکسيداسيون و ترکيب خاک با هوا در رطوبت ۱۰۰%) گل سرد از زمين مى‌جوشد و به پايين تپه روان مى‌شود. از ديدنى‌هاى اين مرز و بوم هرچه گوييم (مثال عاميانهٔ شنيدن کى بود مانند ديدن) خواهد بود. بايد اين مناطق را ديد و لمس کرد تا در خاطره‌ها به يادگار بماند

 

تپه گل‌فشان، چابهار

قلعه پرتغالی ها» در جنوب شرقي ترين نقطه كشور و در امتداد جاده ساحلي چابهار در استان سيستان و بلوچستان بر فراز تپه اي تاريخي بنا نهاده شده است. اين قلعه به دليل پيشينه تاريخي، فرهنگي و سياسي اش در دوران هاي مختلف تاريخي كشور مورد توجه بوده است. پرتغالي ها در زمان استقرارشان در بندر چابهار آن را بنا نهاده و بعدها در دوران قاجاريه مورد بازسازي قرار گرفت. برخي معتقدند قدمت تپه اي كه اين قلعه بر فراز آن بنا نهاده شده به دوران ماقبل تاريخ باز مي گردد كه اثبات اين فرضيه، گواه حضور فرهنگ هاي صيادي هزاره سوم پيش از ميلاد در اين منطقه است.

 از ديگر بناهاي تاريخي در چابهار مي توان به مقبره «سيد محمد» مشهور به «سيد غلام رسول» كه همواره زيارتگاه مسلمانان هند و پاكستان بوده است، اشاره داشت.

 همچنين مقبره سنگي روستاي تيس، ديوارهاي شهباز بند و ساختمان قديمي تلگراف خانه انگليس، از ديگر جاذبه هاي فرهنگي، تاريخي اين شهر است.

محوطه باستاني «دمبكو» كه در 90 كيلومتري شمال چابهار جاخوش كرده و در بخش دشتياري، 5/2 كيلومتري آن طرف تر از شمال روستاي بلور مچي، در ناحيه باهوكلات قرار گرفته و دامنه خاوري اش از تدفين اجساد در اتاقك هاي سنگ چين درست شده است.

 

 

گورهايي كه اتاقك هاي سنگ چين آن، در ارتفاعات طبيعي و بدون استفاده از ملات بنايي شكل گرفته و تاريخ آن به دوره «پارتي ها» _ اولين اقوامي كه در ايران سكونت گزيدند _ رقم زده شده است.

طلوع و غروب خورشيد در بندر چابهار همراه با نور كشتي ها در شب، موقعيت نعل اسبي اش در اقيانوس هند، ساحل صخره اي با منظره برخورد موج بر صخره هاي پر ارتفاع كه گاهي ارتفاع موج به 5 متر مي رسد، انواع خرچنگ ها و لاك پشت هايي كه روي صخره همبازي موج اند و نسيم روح بخش كنار ساحل همه و همه جلوه نابي از طبيعت شاعرانه چابهار را به تصوير مي كشند.

اسكله هاي بزرگ «تيس» و «رمين» و فعاليت كشتي ها و قايق هاي صيادي صيادان بلوچ و صيد انواع ماهي از مناظر خاطره انگيز براي گردشگران است. در شمال غرب اين بندر و در 20 كيلومتري روستاي كهير، در مسير جاده تنك _ گالك، پديده، گل افشان كه فقط سه نمونه از آن در سراسر جهان گزارش شده است با تراوش گل سرد طوسي رنگ به اطراف تپه اي به وجود آورده كه نظر هر بيننده اي را جلب مي كند.

 

پوشش گياهي زيتون، توچ، كرچك، كتاني، بيدام، لول، خربزه درختي، هندي، كنار، كهور، خرما، استبرق، انجير معابد، حرا، نارگيل و موز، در سراسر منطقه به چشم مي خورد و زيستگاه بسيار مناسبي را براي تمساح پوزه كوتاه (گاندو) كه از نادرترين انواع تمساح در جهان محسوب مي شود و در كنار رودخانه سرباز و باهوكلات زندگي مي كند به وجود آورده است.

همچنين تالار ليپار را نبايد از قلم انداخت. در 15 كيلومتري شهر چابهار، در مسير جاده ساحلي چابهار _ گواتر، تنگه اي صخره اي مشرف بر دره كه از اوج آن روستاي ليپار به چشم مي زند، ميان دو كوه نه چندان از هم دور، آب بندي به وجود آورده كه آبهاي سرگردان اطراف را در «تالاب ليپار» به بزرگي 13 كيلومتر جمع مي كرده و اكنون به علت خشكسالي تنها مناظر زيباي اطراف آن كه از بوته ها و درختچه ها تشكيل شده بر جاي مانده است.

ليپار در دوران پر آبي به ميهمان نوازي از پرندگاني چون، چنگر، فلامينگو، حواصيل هاي سفيد و خاكستري، طاووسك، باقرقره، تيهو، جيرفتي، عقاب دشتي، خوتكا و دلينجه مي پرداخت و اكنون خالي از سكنه، به نظر مي رسد.

بندر چابهار در چند سال اخير پيشرفت چشمگيري از نظر اقتصادي داشته و مجاورتش با درياي عمان و راهيابي به اقيانوس هند، چابهار را به عنوان بندري استراتژيك راهروي مهم ارتباطي معرفي مي كند.

بيشتر مردم چابهار، بلوچ و اهل سنت هستند و اقتصادشان مبتني بر صيادي و كشاورزي است. البته در دهه اخير با حضور سرمايه گذاران در منطقه، صنعت، بازرگاني و خدمات توريستي از جمله مشاغل عمده چابهار به حساب مي آيد.

كنارك، شهر ساحلي مجاور چابهار با ساحل تيس و آلاچيق هاي زيبا و سينماي روباز تفرجگاه مردمان بومي و توريست ها است و بندري فعال در امر صيادي دارد.

بلوچ ها، نژادي آرياي هستند كه در روزگار كهن در شمال اروپا و آسيا زندگي مي كردند.

بعدها يعني حدود 4 هزار سال قبل از ميلاد، از اين سرزمين ها كوچ كرده و هر دسته به جانبي رهسپار و در آنجا اقامت گزيدند. قامتي بلند و كشيده، سر و صورتي پهن و پرومو، جمجمه اي بزرگ، بيني كشيده و چشماني درشت از صفات طبيعي عشاير بلوچ است.

آنان معتقدند چشمه هاي آبي در بلوچستان وجود دارد كه مي توان به وسيله آنها فرد گناهكار از بي گناه را تشخيص داد. آنان به جن اعتقاد بسياري دارند و بيماري هايي چون جنون، ديوانگي و اعصاب و روان را نتيجه حلول جن در تن بيمار مي دانند و روزهاي زوج را ميمون و مبارك و سه شنبه ها نحس ترين روز هفته برايشان محسوب مي شود.