خصوصیات سواحل دریای عمان و چابهار
دریای عمان
آب دریای عمان تاحدی شور است و شوری آن بطور متوسط 37 در هزار می باشد. جهت جریان های سطحی آب در هنگام زمستان به موازات ساحل دریای عمان از شمال غربی به جنوب شرقی می باشد ولی امتداد عمومی جریانها در موقع زمستان از سوی دریای عمان به طرف خلیج فارس و درتابستان به عکس است در تنگه هرمز امتداد جریان
در تمام مدت سال از دریای عمان به طرف خلیج فارس می باشد . طوفانها در دریای عمان کمتر و وابسته به طوفان های گرمسیری دریای عربستان می باشد. امواجی که از این طوفان ها ظاهر می شوند به سرعت پخش می گردند
فقط اثر آنها در قسمتهای سطحی آب ها است و مدت آنها هم بسیار کم می باشد .
مد در هر دو خلیج ( خلیج فارس و خلیج عمان ) نا منظم است آب این مدها از دریای عربستان می آید و در سواحل هر دو خلیج هم زمان دیده می شود اختلف جزر و مد در قسمت شرقی دریای عمان در حدود 2 متر و هر
چه به طرف تنگه هرمز پیش رویم این اختلاف بیشتر می شود تا تنگه هرمز به 5/3 متر می رسد . طول ساحل ایران در امتداد دریای عمان، از خلیج گواتر تا بندر عباس، 784 کیلومتر است.
سواحل چابهار
قسمت جنوبی استان سیستان و بلوچستان با یکی از بزرگترین منابع آبی کشور ( دریای عمان ) همجوار است
این همجواری موقعیت ویژه ای را برای بهره برداری های جهانگردی و تفرجگاهی و انواع ورزش های آبی از
سواحل دریای عمان به ویژه در ایام زمستان فراهم آورده است .
در کناره های این دریا به خصوص در قسمت جنوبی چابهار صخره های بزرگی بر اثر پیشروی آب دریای عمان
و فرسایش سنگ های رسوبی به وجود آمده اند که خلل و فرج ناشی از فرسایش آب در آن ها چشم اندازهای
بسیار زیبایی را ایجاد کرده است. از این قسمت به خصوص در هنگام غروب آفتاب می توان به عنوان یکی از
زیباترین سواحل ایران یاد کرد .
قسمت هایی از سواحل دریای عمان ارزش های ممتاز تفرجگاهی و استراحتگاهی دارند همچنین از برخی نواحی
که اقدامات حفاظتی نظیر نصب تور در آن ها انجام شده به منظور( شنا - قایقرانی - اسکی روی آب )و سایر ورزش های آبی استفاده می شود .
انواع سواحل از نظر موج : 1 – سواحل موج دار 2 – سواحل آرام
انواع سواحل صخره ای : 1 – سواحل سنگی بزرگ 2 – استخرهای ساحلی
موجودات سواحل صخره ای چابهار : 1- ثابت ( در سواحل موج دار ) 2 – متحرک ( سواحل پوشیده )
منطقه بندی گیاهان از طرف خشکی به سمت دریا در چابهار : 1 – گلسنگ Encrusted alge 2 – Ture ، شاخه های محکم ، مقاوم در برابر امواج 3 – foliose alge با کاهش سطح برگ ، سفتی شاخه ها ، نرم شدن سطح در برابر امواج خود را حفظ می کند . 4 – canopy : در مناطق پر آب تر
فراوانترین جانوران در صخره های ساحلی دریای عمان نرمتنان هستند ، شکمپایان شایع ترین نرم تنان هستند و در منطقه جزر و مدی هستند .
Littorinid : شکم پایان کوچک با رنگ روشن ، در منطقه جزر و مدی ، گیاهخوار ، گیاهان روی صخره ها ، ماکروسکوپی و میکروسکوپی ، و اطراف ترکهی صخره ها جمع می شوند .
حلزون گوشتخوار whelk : در منطقه جزر و مدی ، با سوراخ کردن صدف از آن تغذیه می کند ، طعمه را توسط ارگانی بنام siphon که مثل خرطوم فیل است ، پیدا می کند ، شکم پایان شکارگر دارای کانالی در بالای ورودی صدف خود به نام کانال سیفونی هستند .
Limpeds : چسبنده به روی صخره ها ، گیاهخوار ، دو نوع prosobranch ( دارای آبشش ) وpulmonata ( دارای شش ) ، یک کفه دارد .
کیتون ها : دارای 8 صفحه ، گیاهخوار
دو کفه ای mussels و oysters ، غیر متحرک، متصل به صخره ها و فیلتر کننده ، oysters به صورت سیمانی به سطح صخره و musselsبه صورت ریسمانی به صخره می چسبد .
Barnacle : سخت پوستان ریزی که در صدف چسبیده به صخره ها زندگی می کنند ، پوست اندازی کامل نداشته و فقط پاها پوست اندازی می کنند ، در موقع بالا آمدن آب درب صدف را باز کرده و با پاهای تغذیه ای خود غذا را فیلتر می کند .
پرتاران لانه گزین ( Tube worms ) : فیلتر کننده به سطح صخره ها می چسبند .
ü توتیای دریائی ( sea urchin ) : گیاهخوار قهاری است ، روی خارهای خود حرکت می کند .
ü استخرهای ساحلی (Rocky pond ) : در محیط امواج و پوشیده و دارای رطوبت دائم به وجود می آیند ودارای دو نوع موجودات است : 1 – موجودات جزر و مدی مثل لیمپت و بارناکلها ( استفاده کنندگان موقت Casul users ) 2 – موجودات پائین جزر و مدی مثل klep ، مرجانها و سایر گیاهان دریائی
عوامل موثر در تنوع و فراوانی موجودات استخرهای ساحلی : 1- شکل 2 – اندازه 3 – محل جزرومدی 4 – عمق استخر 5 – نوع امواج 6 – موجودات زنده دیگر
سواحل سنگلاخی ( Boulder fields ) :
یک قطعه سنگ 3 محیط زیست برای جانداران بوجود می آورد : 1 – بالای قلوه سنگ : فقط گیاهان چرا نشده 2 – زیر قلوه سنگ : کرمهای لانه گزین ، برخی جلبکها و جانوران ثابت 3محل ساحل زیر قلوه سنگ: جانداران بزرگتر مثل ستاره دریائی، کیتونها ، خرچنگها و شکم پایان
عوامل موثر در پراکنش و فراوانی و تراکم موجودات در محیط سخت و صخره ای : 1 – چرا توسط لیمپتها و حلزون ها ( رقابت غذائی ) 2 – تاثیر قدرت گیاهخواری بر گیاهان 3 – رقابت بر سر غذا و پناهگاه 4 – تغییرات و بازگشت شیلاتی ( Recuruitment ) 5 – شکارگری 6 – رفتار حیوانات 7 - مزاحمت انسانی
لیمپتها گیاهخوارند ولی قادرند از بارناکلهای ریز نیز تغذیه کنند .
Whelk وقتی دریا آرام است بیشترازبارناکلها بعلت وجود آنها در نزدیکی خلل و فرج تغذیه می کند .
اهمیت خلیج فارس و دریای عمان
اهمیت خلیج فارس را از گذشته تا به حال از چندین جهت می توان بررسی كرد . تجارت دریایی ، صید وصیادی ، تنوع زیستی ، اسكله ها و بنادر متعدد، وجود معادن و منابع ارزشمند ، ذخایر عظیم نفت و انرژی ، منایع اولیه پتروشیمی ، نیروی هیدرولیك ، منابع سرشار گاز و ... همه در محدوده آبی خلیج فارس نهفته اند و همین ویژگیها آن را از دیگر آبهای جهان متمایز می سازد به طوریکه همیشه مطمح نظر ابر قدرتهای جهان قرار گرفته است . مطالبی كه در پیش رو دارید اشاره ای است مختصر به برخی از این اهمیت ها.
-
تنوع زیستی
خلیج فارس با دارا بودن ویژگی های جغرافیایی و ارزشهای بوم شناختی و همچنین مشخصات آب شناسی ( فاكتورهای فیزیكی و شیمیایی ) خاص خود ، یكی از نادرترین بوم سازگان ها به شمار میرود که مجموعه ایی از موجودات زنده منحصر به فردی را بوجود آورده است . علاوه بر آن خلیج فارس از محدوده ها و مناطق مشترك خشكی و دریا ( Ecoton ) و یا به عبارت دیگر، نواحی ساحلی متنوعی تشكیل شده است. محیط زیست ساحلی این حوضه در واقع یك سیستم تكامل یافته طبیعی و در بر گیرنده پیچیده ترین و در عین حال غنی ترین بوم سازگان های مولد بر روی كره زمین می باشد. می بایست متذکر شد که مهمترین معیارهای انتخاب مناطق حفاظت شده ساحلی- دریایی به منظور ارزشیابی بوم سازگان های دریایی ، بر اساس معیارهای بوم شناسی و تنوع یا غنای گونه ها ، زیستگاه ها ، اجتماعات و جمعیت ها می باشد ؛ لذا برهمین اساس خلیج فارس به عنوان مجموعه ای کامل و شامل تعداد قابل ملاحضه ای از منابع و مناطق دریایی حساس (Resources eMarin Vulnerable ) شناخته شده است که با ضوابط ارائه شده از سوی IUCN برای ذخیره گاه ها یا مناطق حفاظت شده دریایی مطابقت دارد . كه در این خصوص می توان به موارد زیر به عنوان مناطق حساس و زیستگاههای ارزشمند دریایی اشاره نمود:
جنگل های حرا ، خوریات ، مصب رودخانه ها ، آبسنگهای مرجانی ، خلیج های كوچك ، پهنه های گلی جزر و مدی ، كرانه های سنگی و صخره ای ، سواحل شنی و ماسه ای ، اراضی پست و آبگیرهای شور و لب شور. همچنین تعداد قابل توجهی از جزایركوچك و بزرگ نیز وجود دارند كه مجموعا زیستگاههای ارزشمند و پناهگاههای امن برای آبزیان ، پرندگان ساحلی و دریایی و محل تخم گذاری لاكپشت های دریایی محسوب می شوند.
به طور كلی تنوع محیطی و زیستگاهی در حوزه خلیج فارس موجب حضور گونه های بسیار متنوعی از جوامع گیاهی شامل فیتوپلانكتونها ، جلبكها ، علفهای دریایی و همچنین جوامع جانوری شامل گروه عظیمی از بی مهرگان نظیر اسفنجها ، مرجانها ، شقایق ها ، خارتنان ، نرم تنان ، سخت پوستان و مهره داران دریایی ویا وابسته به محیط دریا منجمله ماهیان ، خزندگان ، پستانداران و پرندگان شده است . در این میان تعدادی از گونه ها مورد حمایت و حفاظت جهانی قرار دارند و تعدادی از گونه ها نیز بومی (Endemic) منحصر و شاخص (Indemic) خلیج فارس می باشند . گروهی دیگر از جانوران بصورت مهاجر بوده و این منطقه را برای سپری نمودن تمام مراحل زندگی خود اختصاص داده اند ( مهاجر درون منطقه ای ) .
صید وصیادی
صید و صیادی در سواحل ایران به قدمت تاریخ تمدن بشر بر می گردد . اولین گامها برای بهره برداری از منابع زنده خلیج فارس در امر تجارت و صید و عرضه مروارید و مرجان بوده و مروارید آن به نام مروارید غلطان در سراسر جهان از معروفیت خاصی برخوردار بوده است . توجه به صیادی و بهره برداری اصولی مبتنی بر کاربرد تکنولوژی متناسب از چندین دهه پیش آغاز گردیده است . در سالهای1316- 1315 نخستین مطالعات علمی با ابتکار و هزینه ایران در ارتباط با شناسایی خصوصیات ماهیان خلیج فارس و دریای عمان صورت گرفت ؛ برای انجام این امر دولت وقت از پروفسور بلگواد دانمارکی دعوت نمود تا آبزیان منطقه را شناسایی ، طبقه بندی و توصیه های لازم را جهت بهره برداری مناسب و اصولی از آنها ارائه نماید . در سال 1934 م. نیز به کمک یک هیأت ژاپنی مطالعاتی در رابطه با نحوه بهره برداری از آبزیان با ارزش تجاری بخصوص میگو در آبهای جنوبی ایران صورت گرفت .
كل پهنه خلیج فارس به عنوان فلات قاره زمینه مساعدی را برای باروری بوجود آورده است . بر طبق براوردها و آزمایشات متعدد انجام شده ، میزان متوسط سالانه تولید اولیه ( بر مبنای توده زنده فیتوپلانكتونها ) اندكی بیش از 200 میلی گرم در متر مكعب گزارش شده است ، كه در موقعیت 28 درجه شمالی به 500 میلی گرم در متر مكعب و در آبهای كم عمق به 1000 میلی گرم در متر مكعب بالغ شده و بدین ترتیب حاصلخیز ترین منطقه خلیج فارس میباشد كه این امرنقش بسزایی برمیزان آبزیان منطقه دارد.
کمتر از 5/0 درصد کل صید جهان در خلیج فارس صورت می گیرد . نزدیک به 88000 تن از آبزیان خلیج فارس و دریای عمان توسط کشورهای منطقه سالیانه برداشت می شود از این مقدار 21000 تن یا معادل 24% آن را گروه های سطح زی بزرگ تشکیل می دهند ، سطح زیان کوچک و میگو نیز هر یک بیش از 9000 تن به ترتیب 10% و 11% صید منطقه را در بر می گیرند ، میزان صید کفزیان هم به 48000 تن یا حدود 55% کل صید منطقه بالغ می گردد . طبق برآوردهای طرح فائو از مجموع صید منطقه ، 35000 تن آن که قریب به 40 درصد کل صید می شود توسط ایران بهره برداری می گردد . از این مقدار 24000 تن مربوط به کفزیان ( که درحدود 50 درصد کف زیان منطقه اند ) می باشد . میزان صید سطح زیان کوچک و میگو از آبهای ایران نیز به ترتیب 6000 تن ، 3000 تن و 2000 تن برآورد شده است . از مهمترین آبزیانی که در خلیج فارس صید می شود ، میگو است . میگو خلیج فارس از مرغوب ترین میگوهای جهان است و به عنوان یک ماده غذایی پر پروتئین دارای جاذبه صادراتی در کشورهای اروپایی و ژاپن است .
در زمینه صید و صیادی و به منظور بهره برداری بهینه از ذخایر خلیج فارس همکاری هایی بین کشورهای منطقه صورت گرفته است . که از مهمترین و کارآمدترین همکاری های منطقه که با کمک سازمان FAO صورت گرفته می توان به کمیته « توسعه و مدیریت منابع آبزیان خلیج ها (DMG) » اشاره نمود . از جمله مسائل مطرح شده در این کمیته می توان به : توسعه صیادی سنتی ، گردآوری ،تجزیه و تحلیل و ارزیابی آمار صید ، توسعه آبزی پروری ، تعیین خط مشی صیادی ، لزوم همکاری بین کشورهای منطقه ، حمایت از توسعه صنعتی و مدیریت صید ، توسعه سیستم بازاریابی و پیشنهاداتی همچون تأسیس مرکز اطلاع رسانی ، ایجاد گروههای کاری ویژه به منظور اصلاح مدلهای مدیریت صیادی ، نظارت بر فعالیتهای صید ضمنی و تحقیق پیرامون طراحی شناورهای چند منظوره و بکارگیری آن در صید میگو اشاره کرد. محیط زیست دریایی خلیج فارس و دریای عمان بدلیل شرایط اکولوژیک خاصی که دارند و بهره گیری هایی که از این محیط و منابع آن می شود در معرض خطراتی قرار گرفته است . نیمه بسته بودن خلیج فارس با پایین بودن میزان جابجایی و تبادل آب با اقیانوس هند ، کمبود میزان بارندگی سالانه و کافی نبودن آبهای ورودی به دریا با تبخیر بیش از اندازه آب ، بطور طبیعی ظرفیت دریای پارس را در زمینه پخش و پراکندگی و خود پالایی آلودگی ها محدود ساخته است .
بررسي جامع اکولوژيک استخرهاي پرورش ميگو در منطقه گواتر
1 آغاز فعاليت فاز اول استخرهاي پرورش ميگو و سرمايهگذاران شيلات و بخش خصوصي -2 عدم شناخت کافي از فاکتورهاي مهم غيرحياتي و زنجيره غذايي در منطقه گواتر جهت اطلاعات ضروري و کليدي. -3 دستيابي به شبکه غذايي و فاکتورهاي موثر به آن نياز به اطلاعات دقيق دارد. -4 ضرورت کسب اطلاعات لازم جهت تداوم فعاليتهاي تکثير و پرورش ميگو در استان از طريق اعمال مديريت بهينه در کارگاههاي تکثير و پرورش
بررسي ذخاير 5 گونه از تنماهيان در آبهاي درياي عمان استان سيستان و بلوچستان) چابهار )
در طي سال 78 پروژه تون ماهيان به دو قسمت بيومتري و کالبدشکافي تقسيم شد که بشرح ذيل ميباشد:-1بيومتري: -انجام بيومتري روزانه توسط تکنسينهاي بخش ارزيابي ذخاير که براي اين کار لندينگهاي مهم استان انتخاب گرديدند و سعيشده که در طول هفته به هر لندينگ دو بار مراجعه شود. -تعداد ماهيان بيومتري شده طي سال 78 بشرح ذيل ميباشد: ماه گيدر هوور مسقطي هوور زرده جمع فروردين 223 55 54 33 365 ارديبهشت 111 164 144 31 450 خرداد - 53 52 16 120 تير - - 9 46 55 مرداد - - - - - شهريور 74 8 - - 82 مهر 68 22 23 62 175 آبان 222 23 - - 245 آذر 156 49 9 - 214 دي 57 230 - - 287 بهمن 11 274 - 27 312 اسفند 248 276 - 38 562 -2 کالبدشکافي: -جهت بررسي عادات زمان تخمريزي-نسبت جنسي و محاسبه چشمه مناسب صيد کالبدشکافي بصورت دو روز يکبار از کارخانه کنسرو و سردخانههاي موجود در منطقه استفاده ميگردد
بررسي ذخاير گونههاي مهم اقتصادي شير و قباد براساس خصوصيات بيومتري ماهيان در سواحل چابهار
-1 عدم وجود اطلاعات زيستي کافي دو گونه ماهي شير و قباد. -2 با توجه به اينکه بکارگيري تورهاي گوشگير در منطقه معمولا بصورت تجربي ميباشد تاکنون پيامدهاي ذيل را به همراه داشته است : الف : صيد بسيار بالاي ضمني هر يک از انواع تورهاي گوشگير موجود (همانند شوريده، ميش ، سنگسر، حلواسياه، گيدر، هوور مسقطي و هوور) که ناخواسته به ذخاير گونههاي فوق آسيب ميرساند. ب : گستره طولي وسيعي را پوشش ميدهد يعني از ماهيان بسيار ريز تا بسيار درشت را صيد ميکند و ضربه جبرانناپذيري را به ذخاير آبزيان وارد ميسازد ج: با توجه به اينکه بايد حداقل فرصت را براي بقاي نسل به آبزي داد پس بايد به حداقل طول يا سن براي تخمريزي برسد و يکبار تخمريزي کند. از اينرو تور بايد اندازههاي طولي مشخص را صيد کند که با استفاده از شاخصهاي بيولوژيکي و بررسيهاي پارامترهاي (جمعيت ) طول مناسب صيد تعيين ميشود
مطالعات رسوبشناسي، بومشناختي، و ميكروفونستيك خليج چابهار ايستگاه راديويي تا دهانه پزم و فسيلشناسي
منطقه مورد مطالعه در نيمه غربي خليج چابهار شامل محدودهاي از بندر كنارك تا ايستگاه راديو (راسالخط مياني خليج) ميباشد. در اين محدوده 8 ايستگاه دريايي و 3 ايستگاه در منطقه جزر و مدي از سه بعد رسوبشناختي، بومشناختي و ميكروفونستيك مورد مطالعه قرار گرفته است . جنس رسوبات محدوده مورد مطالعه عمدتا سيلت ماسهاي و ماسه سيلتي است ولي محدوده ايستگاه st10 منحصرا از جنس گل و ايستگاه st14 منحصرا از جنس ماسه است و ايستگاههاي منطقه جزر و مدي نيز بطور كلي از جنس ماسه هستند. از نظر ميزان كربنات رسوبات منطقه مورد مطالعه در پنج گروه قرار ميگيرند كه از 50 تا 75 درصد كربنات را شامل ميشوند. كمترين مقدار آن در ايستگاه st9 (50-55 درصد) و بيشترين مقدار آن در ايستگاه st13 (70-75 درصد) ميباشد. . بغير از بررسيهاي رسوبشناسي فوق، آزمايشها و سنجشهاي ديگري همچون سنجش ميزان مواد آلي موجود در رسوب (TOM)، تعيين منشاء رسوبات بر اساس روش اتمن (دريايي يا قارهاي)، آزمايش X.R.D (براي مطالعات كانيشناسي) و تعيين انديسهاي عددي نيز در مبحث رسوبشناسي مورد بررسي قرار گرفتهاند. فاكتورهاي مختلف فيزيكوشيميايي آب خليج چابهار در محدوده مورد مطالعه در دو قسمت سطحي و عمقي مورد سنجش قرار گرفته و تاثير آنها بر ميكروفوناي منطقه بررسي شده است فاكتورهاي مورد بررسي عبارتند از شوري، اسيديته، اكسيژن محلول و درجه حرارت آب كه در مورد هر كدام از اين فاكتورها منحنيهاي هم پتانسيل مربوطه تهيه و ارائه شده است . در بررسي ميكروفونستيك دو نوع مطالعه كيفي و كمي بر روي ميكروفوناي منطقه در دو گروه جمعيت بيوسنوز و تافوسنوز (جمعيت زنده و مرده) انجام شده است كه در مورد هر يك بررسي ردهبندي و سيستماتيك ارائه شده است . همچنين در بررسي كمي اين گروه از موجودات جمعا 30 جنس و 63 گونه فرامينيفر بهمراه 17 جنس و 18 گونه استراكود مورد شناسايي و شمارش قرار گرفته است . ،
شناسايي شكم پايان كرانههاي جذر و مدي خليج چابهار و پيرامون آن
در طي اين پژوهش6 منطقه از سواحل جزرو مدي درياي عمان واقع در استان سيستان و
بلوچستان انتخاب گرديد. اين مناطق عبارتند از رمين، چابهار، طبس ، كنارك ، پرم و تنگ ، در طي 5 سفر كه در ماههاي مختلف صورت گرفت تعداد بسيار زيادي نمونه شكمپا جمعآوري گرديد كه پس از انجام اعمال مقدماتي به تهران منتقل شدند. و سپس اقدام به شناسائي گرديد. در طي اين پژوهش كه به مدت 15 ماه به طول انجاميد حدود 123 نمونه از 26 خانواده شناسائي و معرفي گرديد. تعداد 6 نمونه در حد زير گونه 106 نمونه در حد گونه 9 نمونه در حد جنس و 2 نمونه در حد خانواده شناسائي گرديد. هم چنين 2 گونه شكمپاي بدون صدف از نواحي صخرهاي خوررمين و اسكله چابهار جمعآوري گرديد كه در اين پژوهش معرفي گرديده است . در اين بررسي، آخرين تغييرات مربوط به ردهبندي در حد خانواده، جنس گونه و زيرگونه مورد توجه قرار گرفته است ، بسياري از مسائلي كه در بخش ملاحظات هر گونه به آنها اشاره گرديده در مطالعات كلي امتداد سواحل جنوبي و حل مشكلات سيستماتيكي تاكسونها كمك خواهد نمود. تعداد بسيار زيادي از نمونههاي معرفي شده در اين پژوهش براي اولين بار از سواحل شمالي درياي عمان گزارش ميشوند ولي به دليل اينكه به تمام منابع قديمي كه درباره سواحل مكران وجود دارد دسترسي نداشتيم امكان تعيين دقيق تعداد اين نمونهها وجود ندارد. با توجه به منابع مورد بررسي به ويژه تحقيقات Melvill & standan 1888-1912 (تنها افرادي كه در اين منطقه به خصوص نواحي عمقي آن مطالعه كردهاند) در اين پژوهش حدود 100 گونه براي اولين بار گزارش ميشود. تعدادي از گونههاي معرفي شده در اين پژوهش كه انتشار جهاني فقط محدود به ناحيه خاصي از منطقه هند و آرام است از اين منطقه جمعآوري گرديده است به عنوان مثال Bullia kirrachensis كه منحصر به سواحل كراچي و پاكستان است از اين منطقه جمعآوري گرديده است . از دستاوردهاي ديگر اين پژوهش ميتوان به اولين گزارش از وجود زير گونه جديد Strombus decorus masirensis كه توسط دكتر مولن بيك وديگر از سواحل جنوبي درياي عمان در سال 1993 گزارش شده است اشاره كرد صدف اين زير گونه، جديد از مناطق صحرهاي خوررمين جمعآوري گرديده است . در مناطق مورد بررسي بهترين منطقه از نظر تنوع گونهاي منطقه تنگ است كه متنوعترين و بيشترين نمونهها را دارا ميباشد. از لحاظ نمونههاي زنده جمعآوري شده بهترين منطقه، منطقه طيس به ويژه سواحل بخش شمالي آن واقع در نزديك پاسگاه ميباشد. بهترين فصل جمعآوري نمونههاي زنده، فصل زمستان به ويژه بهمن ماه ميباشد كه نه تنها شكمپايان و دوكفهايها بلكه انواع بيمهرگان را به صورت زنده ميتوان جمعآوري نمود
دو عامل مهم ( جزر و مد و امواج ) بر زندگی آبزیان سواحل تاثیر دارد
سه تاثیر مهم جزر و مد بر روی جانداران : 1 - در روز 2 بار اتفاق می افتد 2 – در طول ماه میزان جزر و مد تغییر می کند 3 – ساعت جزر و مد ، روزانه حدود یک ساعت پیشرفت می کند
سیکل جزر و مد 5 /12 ساعته است و هر شبانه روز 25 ساعت می شود ، بنابراین هر روز یک ساعت پیشرفت ماهانه دارد .
در طول ماه قمری در روزهای 1 ، 14 ، 28 جزر و مد حداکثر و در روزهای 7 و 21 جزر و مد حداقل داریم .
ارتفاع از سطح دریا
حداقل ارتفاع استان از سطح دریا 7 متر است که مربوط به شهرستان چابهار است و حداکثر ارتفاع از سطح دریا 1400 متر مربوط به شهرستان خاش می باشد .
صيدشاه ميگو در سواحل چابهار به شدت كاهش يافته است
|
|
|
|
صيد بي رويه شاه ميگوي تخم دار در سواحل چابهار، منجر به كاهش چشمگير اين آبزي در سالهاي اخير شده
است. صيد بي رويه شاه ميگوهاي تخم دار در سواحل چابهار ادامه دارد. صيد بي رويه شاه ميگو و فروش آنها به
پاكستان،ذخاير اين آبزي را با خطر مواجه كرده است. خريد هر كيلو شاه ميگو به ارزش ۵۰هزار ريال است اين
درحالي است كه هر كيلو لابستر در كشور پاكستان به بيش از ۷۰ هزار ريال خريداري مي شود. از اين رو صيادان
متخلف شاه ميگوهاي كوچك و تخم دار را به كشور همسايه قاچاق مي كنند. وي افزود: صيد بي رويه سبب شده،
ميزان صيد از سال ۶۹ كه ۴۸ تن بوده است. به ۱۱ تن در سال گذشته كاهش يابد با هدف حفظ ذخاير موجود از اين پس شاه ميگوهاي تخم دار از صيادان خريداري و در دريا رها مي شوند. همچنين در صورت احداث زيستگاههاي مصنوعي بتوني و رهاسازي آنها در سواحل چابهار، ميزان برداشت شاه ميگو تا ۱۰۰ تن در سال قابل افزايش است.
بهره گيري از اقيانوسها تنها محدود به فرايندهاي زيستي نمي باشد بلكه تحولات و وقايع زمينشناسي طي دورانها و ادوار زمينشناسي همواره به گسترش حوضههاي اقيانوسي يا از ميان رفتن آنها(مانند اقيانوس كهن تتيس) و ظهور جزاير، خشكيها و قارهها در نتيجه فرايندهاي زمينساختي و كوهزايي وابسته بوده است. اين تحولات زمينشناسي در قالب تكتونيك صفحهاي توجيه كننده ظهور خشكيها و قارهها به عنوان بستري مناسب براي زندگي زيستمندان خشكي بوده است.
In the southern sector of 
The biggest environmental problem Iran currently faces is air pollution, especially in the capital city of Tehran, but also in regional cities like Tabriz. About 1.5 million tons of pollutants are produced in Tehran annually, with carbon monoxide from car exhaust making up a large percentage of these pollutants. Most of Tehran's nearly 2 million cars are over 20 years old, with poor fuel efficiency and lacking catalytic converters and the ability to use lead-free gasoline. Many of these cars are domestically produced Paykans, manufactured by the Iran Khodro company. Leaky engines and cars spewing black smoke are a familiar sight contributing to the city's hazardous air pollution, as well as its infamous traffic snarls. In January 2002, President Khatami declared that "from now on, all the Iranian-made cars will be provided with favourable standards for fuel consumption." Khatami also pledged to move Iran towards lead-free gasoline in the near future.
A major factor behind the suffocating air pollution in Tehran and other Iranian cities is the dramatic rise in the country's energy consumption. From 1980-1998, Iran's total energy consumption ramped up from 1.6 quadrillion Btu (quads) in 1980 to 4.7 quads in 2000 -- nearly a three-fold increase. Much of this energy is accounted for by gasoline consumption: Tehran's 2 million cars alone use 7 million liters (1.85 million gallons) of gasoline daily. With an abundance of oil in Iran, petroleum products are subsidized, and their cheap cost deprives producers of incentives to make them more fuel-efficient. In May 2002, Iran's deputy oil minister estimated that the government subsidizes gasoline consumption at a cost of several billion dollars per year
With the growth in Iran's population has come an increasing number of cars, and automobile exhaust has contributed greatly to the fact that Iran now accounts for 1.3% of the world's total carbon emissions.
The country's carbon emissions likely will continue to rise until the roots of the problem are addressed. The Green Party of Iran asserts that a shortage of public transport, a rapidly increasing population, and the exorbitant price of new, cleaner cars are the reasons why large numbers of cars lacking pollution-abatement technology remain on the road, despite the health problems they cause. The Green Party argues that Iran needs to support several policy initiatives, including subsidizing the purchase of new, unleaded cars, enforcing emission controls from old cars (Iran is a non-Annex I country under the United Nations Framework Convention on Climate Change, nor is it a signatory to the Kyoto Protocol; therefore, it is not bound to reduce its carbon emissions under the convention), providing more public transportation facilities in line with population growth in Tehran, and increasing green spaces in the city.
This section is copied form the web site of 
:
:
: